دوران نوجوانی من - قصه ی دو دوست تنها

قصه ی دو دوست تنها

قصه,دو,دوست,تنها,

جستجو
قصه ی دو دوست تنها
سلام دوستای گلم!
امروز خانم بابایی(معاونمون) توی مدرسه بهم گفت که
یه داستان بنویس تا بفرستم اداره.
قراره از اداره انگار بهترین داستانا انتخاب بشن.
حالا منم داستان جریان زاینده رود رو تغییرش دادم و براتون نوشتم!
لطفا نظراتون رو راجبش بگید تا بعد بدم بفرستن اداره!
برید ادامه ی مطلب!
لطفا تا میتونید انتقاد کنید!!!!!

http://www.jamejamonline.ir/Media/images/1387/12/05/L00899834670.jpg

امروز با مادرم به شوق زاینده رود،قایق های قدیمی روی رودخانه،قار قار کلاغ ها و سی و سه پل، به اصفهان رفتیم.

در بین راه ، چشمانم را بستم و سرم را به پنجره ی اتوبوس تکیه دادم و خودم را روی سی و سه پل در حالی که به داخل آب زلال زاینده رود مینگریستم دیدم.هر چه به اصفهان نزدیک تر میشدیم شور و شوق من هم افزایش میافت.دلم برای دیدن دوباره ی اصفهان تاپ تاپ میکرد.

و بالاخره لحظه ی پیاده شدن از اتوبوس فرا رسید.من برای دوباره چشیدن طعم گز های خوشمزه و همچنین دوباره دیدن کلاغ های سیاه سوخته ی اصفهان لحظه ای تامل نکردم.تا اتوبوس ایستاد من زود تر از همه از آن پیاده شدم.به دور و برم نگاهی کردم،نفسی عمیق کشیدم اما ناگهان سرفه ام گرفت!به خودم آمدم و دیدم اصفهان دیگر آن شور و شوق قدیم را ندارد.کلاغ ها قار قار کنان در کوچه های باریک شهر پرواز نمیکردند و دنبال غذا نمیگشتند؛مردم خسته و ناراحت بودند.با این صحنه کمی از خوشحالی ام کاسته شد اما وقتی اتوبوس با دودی سیاه رنگ از ایستگاه ترمینال دور شد غم و اندوه و همچنین مقدار زیادی آلودگی هوا تمام وجودم را فرا گرفت.
وقتی به نزدیکی های زاینده رود رسیدیم دیگر صدای آب را نمیشنیدیم.
جلو که رفتیم با تعجب به زاینده رود نگاه کردیم.کاملا خشک بود و به جای
موج های آب فقط ترک های بزرگی که در خاک به وجود آمده بود را دیدیم.

آهی کشیدم و با ناراحتی فراوان آن سوی رودخانه را تماشا کردم.جز چند بچه که درون آنجا فوتبال بازی میکردند هیچ چیزی ندیدم.
رود خانه ای به آن زیبایی حالا تبدیل به کویری خشک و بی آب و علف شده بود و قایق های قدیمی روی زمین خشک در حال جان دادن بودند.صاحب قایق ها هم چشم انتظار آب بود تا حداقل پولی به دست آورد.
صحنه ای که بعد از آن دیدم بسیار بسیار نا امید و اندوهگینم کرد.تَرکی بزرگ بر روی پل زیبای سی و سه پل به وجود آمده بود.بله همین طور بود.
هر پلی نیاز به رود خانه ای دارد و سی و سه پل بهترین دوستش یعنی زاینده رود را
از دست داده بود و اکنون از ناراحتی زیاد در حال ترک خوردن بود.
توریست های زیادی به امید این دو دوست به اصفهان آمده بودند اما اکنون
همه ناامید در حال رفتن بودند.ولی ناگهان صدای چکه ی آبی از بطری درون دستم توجه من را به خود جلب کرد.نگاهی به
بطری کردم. از گرمای زیاد وسط کویر(همان زاینده رود گذشته)
سوراخ شده بود و چند مورچه دور آب آن جمع شده بودند.یک دفعه فکری به ذهنم
 
رسید.نگاهی به مادرم انداختم و در بطری را آرام و با نفس عمیقی باز کردم
بطری را کج کردم و آب هایش را رو به کویری
 
که قبلا رودی پر آب بود ریختم.
ناگهان چند پسر بچه که در حال فوتبال بازی کردن بودند این کار من را دیدند.یکی از آن ها با تمسخرگفت:«عجب آدم احمقیه!آبی که الان به سختی پیدا میشه رو داره توی زمین بازی ما میریزه!»چند نفر از دوستانش هم این حرف او را تایید کردند

اما یکی از دوستانشان که ساکت مانده بودبه حرف آمد و گفت:«نه آن قدر ها هم احمق نیست!»سپس بطری آبی که برای رفع تشنگی بعد از فوتبال آورده بود را نیز درون زاینده رود ریخت.چند نفر دیگر هم با دیدن این صحنه آب گران بهایشان را فدای زمین خشک زاینده رود کردند.بعد از گذشت چند دقیقه تمام مردم اصفهان را کنار خود دیدم که با خجالت در حال خالی کردن بطری هایشان درون زاینده رود بودند.
تمام مردم دست به دست هم دادند و بطری های آبشان را درون آن جا ریختند و کم کم زاینده رود جاری شد و شروع به حرکت کردن کرد.سی و سه پل، زاینده رود را با شادمانی بغل کرد و گفت:دوست خوب من تا حالا کجا بودی؟او گفت:«من درون لوله های آب خانه های مردم بودم و داشتم هدر میرفتم که ناگهان دوباره جان گرفتم!»تمام مردم
با شادمانی از این دو دوست پذیرایی کردند و با خوبی و خوشی مثل گذشته در کنار هم
جان گرفتند.حتی اکنون دیگر کلاغ ها هم خوشحال و راضی اند و همه قار قار کنان
بالای سر این دو دوست خوب پرواز میکنند.ما مردم خوب و فدا کار، میخواهیم بطری هایمان را به سوی آذربایجان ببریم و دریاچه ی ارومیه را هم پر از آب کنیم......

کاری از:کیانا پرویزی

موضوعات: هنر ،
چهارشنبه 23 مهر 139306:13 ب.ظکیانا پرویزینظر زاینده رودی ()
نظرات این مطلب
پنجشنبه 12 اردیبهشت 1398 03:55 ب.ظ
عالی بود ❤️❤️❤️❤️
پاسخ کیانا پرویزی :
چهارشنبه 16 اردیبهشت 1394 09:16 ب.ظ
عالی بود
پاسخ کیانا پرویزی :
پنجشنبه 24 مهر 1393 06:43 ب.ظ
میم یه کم آخر چاخان شده بودا.اخه مه میشه.اب رو که باز میکنند یه 2 3 هفته‌ای طول میکشد تا برسه اصفهان از بس کف رودخانه خشکه، الان کف رودخانه شده علف زار آدم میترسه از وسط رود خونه رد شه.هههههههههه
پاسخ کیانا پرویزی :
خب دیگه داستانه!
آخرین مطالب

شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Website Traffic | Buy Targeted Website Traffic